Na 9 succesvolle jaren beëindigden Tinne en ik vandaag officieel onze samenwerking binnen Blixt. Sinds 20 juni is Tinne opnieuw voltijds lid van de federale kamer van volksvertegenwoordigers. Zij is intussen terug een gerespecteerd lid van de commissie klimaat en energie en van de subcommissie nucleaire veiligheid. We vinden het volstrekt inopportuun dat er ook maar de minste schijn van belangenvermenging zou kunnen bestaan. Het vertrek van Tinne verzekert haar en onze onafhankelijkheid.
We kijken terug op een uiterst prettige en geslaagde samenwerking. We zijn Blixt van niets gestart in 2010. In de afgelopen jaren hebben we samen ons zeer gerespecteerd nichekantoor voor de energiesector uitgebouwd.
Blixt stopt niet met het vertrek van Tinne. Samen met Julie Vanhoenacker blijf ik onze klanten elke dag met veel passie en overtuiging bijstaan in het complexe doolhof van de Belgische energieregelgeving. We blijven trouw aan onze principes: Blixt zal ook in de toekomst nooit werken voor netbeheerders en regulatoren. Blixt is er nog altijd rotsvast van overtuigd dat de noodzakelijke veranderingen in ons energielandschap er voornamelijk kunnen komen door kleine en grote private initiatieven. Die initiatieven blijven we verbeten ondersteunen.
Julie en ik wensen Tinne enorm veel succes in het parlement. De politieke uitdagingen zijn groot. We zijn ervan overtuigd dat Tinne die vakkundig en doortastend mee zal aanpakken.
dinsdag 19 november 2019
Blixt is dood, leve Blixt!
zondag 27 januari 2019
Federale verkiezingen 26 mei 2019
Tinne staat op 26 mei op de derde plaats van de gezamenlijke Groen-Ecolo lijst voor de federale verkiezingen. Na de splitsing van de kieskring Brussel-Halle-Vilvoorde in 2012 is het voor de Nederlandstalige Brusselaars zeer moeilijk om een eigen vertegenwoordiger te hebben in de federale kamer. De derde plaats geeft een uitzicht op een Vlaamse verkozene.
Daarom alleen al heeft Tinne mijn steun.
Engagement is voor ons kantoor heel belangrijk.
Dit engagement blijkt uit onze ambitietekst die we in 2010 opstelden: Blixt is een onafhankelijk gespecialiseerd advocatenkantoor dat enkel werkt voor de deelnemers aan de vrije elektriciteitsmarkt. Blixt steunt die vrije markt, omdat die initiatieven mogelijk om tot een duurzame energietransitie te komen.
We voeren dit engagement ook uit dankzij het vertrouwen van onze vele klanten in onze diensten. We danken jullie daarvoor gemeend. Daardoor konden we de afgelopen jaren samenwerken op afnamecontracten van offshore elektriciteit, het grootste PV-park in de Benelux, de eerste grote PV-installatie in Brussel, de netvergoeding voor PV, de injectietarieven voor elektriciteitscentrales, de juridische discussies over de scheurencentrale Tihange 2, de vele directe lijnen en gesloten distributienetten, …
Vanaf midden maart zijn we met drie advocaten. Samen met onze nieuwe ervaren collega zullen Tinne en ikzelf Blixt verder uitbouwen om excellente antwoorden te kunnen blijven bieden op de vele juridische uitdagingen van onze klanten. We blijven ons engageren voor private initiatieven om een duurzame energietransitie te bereiken.
Minstens tot aan de verkiezingen op 26 mei blijft Tinne zich gedreven inzetten voor jullie.
donderdag 26 juli 2018
Blixt betrokken bij de bouw van het grootste PV-park van de Benelux
Het afgelopen jaar hebben de Limburgse Reconversiemaatschappij LRM, de stad Lommel en Nyrstar heel hard gewerkt aan een zeer ambitieus project: de bouw en de exploitatie van het grootste zonnepanelenpark van de Benelux (99 MWp). In het najaar van 2017 hadden wij de grote eer om hieraan mee te mogen werken. We onderzochten de mogelijkheden voor de aanleg van een directe lijn, volgden de regulatoire voorwaarden op voor de toekenning van de groenestroomcertificaten en begeleidden het steering committee bij de keuze van de meest aangewezen EPC-contractor. Eind april stelde LRM Stibbe aan als transaction counsel om de financiering en de EPC contracten verder vorm te geven. Wij bleven betrokken bij het opstellen van de leveringsovereenkomst (PPA) en de overeenkomst voor de aansluiting op de installaties van Nyrstar. Daarbij werkten we nauw samen met Marthe Maselis en Cedric Degreef van Stibbe.
Wij zijn heel blij dat begin juni alle contracten ondertekend zijn. We begroeten ook de beslissing van minister Tommelein om de definitieve bandingfactor voor het project vast te leggen.
We zijn heel trots om een groot deel van het traject samen met Theo Donné (CFO, LRM), Nathalie Roosen (finance, LRM), Karel Byl (legal, LRM), Harry Denis (Nyrstar), Sven Verwimp (Nyrstar), Ronny Vanhoof en Rob Reynders(stad Lommel), en de technische adviseurs van 3E (Santiago Estrada en Habib Rahme) te hebben afgelegd. Dit project was er niet gekomen zonder de geestdriftige aansturing van Luc Driesen (projectmanager, LRM).
Wij hopen dat alle betrokken partijen (LRM, Lommel, Nyrstar, Engie Fabricom en ING) zeer goed zullen blijven samenwerken opdat er binnen een dik jaar de eerste kW groene stroom zal opgewekt kunnen worden. Wij hebben er alle vertrouwen in dat er geen advocaten meer zullen moeten tussenkomen.
Voor meer informatie over het project, zie http://www.tommelein.com/bouw-grootste-zonnepark-van-de-benelux-start-in-oktober/
maandag 23 december 2013
Onze vernieuwde vergaderruimtes
Bruno Van Besien (www.brunovanbesien.be) zorgde voor het ontwerp en de opvolging van onze nieuwe vergaderruimtes. Foto's vindt u hier.
maandag 17 juni 2013
Best Lawyers - Energy 2013
Best Lawyers International heeft Tim Vermeir voor de vierde keer opgenomen in de lijst van 'Best Lawyers - Energy in Belgium'.
zaterdag 20 april 2013
Nieuw debat over energiefactuur is noodzakelijk
Volgende bijdrage van Tinne Van der Straeten verscheen in De Tijd van zaterdag 20 april:
Uit berekeningen van De Tijd op basis van cijfers van de energiewaakhond CREG blijkt dat de energiecomponent van de elektriciteitsfactuur lager ligt dan het gemiddelde van de buurlanden. Toch is de elektriciteitsfactuur zo’n 10 procent duurder voor Belgische gezinnen, vergeleken met de buurlanden. Een studie van Deloitte kwam eerder deze maand tot dezelfde vaststelling voor de grote industriële bedrijven in ons land.
Of het nu over gezinnen gaat, kmo’s of grote afnemers, de conclusie is steeds dezelfde. Het zijn niet de energiekosten zelf die de hoge prijzen veroorzaken, wel de twee andere componenten van de factuur: de nettarieven enerzijds, de toeslagen en heffingen anderzijds. Voor de doorsnee consument valt het vaak niet op, want hij krijgt slechts één factuur in de bus, die van zijn elektriciteitsleverancier. Die leverancier staat in voor de inning van alle tarieven, alle heffingen en alle toeslagen op de factuur om ze vervolgens door te storten aan de overheid of de netbeheerder. Het is ook de leverancier die het financiële risico draagt bij niet-betaling. De bedragen die de leverancier niet kan innen omdat de klant zijn factuur niet betaalt, moet die leverancier wél betalen aan de netbeheerder.
Netbeheerders en overheden kunnen zich als het ware een beetje verstoppen achter de leverancier. Het is immers de leverancier die de volle wind pakt als er weer eens berichten verschijnen ‘dat onze elektriciteit 10 procent duurder is dan in de buurlanden’. Nochtans is hij er niet de oorzaak van.
De energie-uitdagingen waarvoor we staan hebben allemaal een bepaalde kostprijs. Een maatschappelijk debat over wie wat moet betalen is daarom meer dan ooit aan de orde. De minimale transparantie over de tarieven die vandaag terug te vinden is op de website van de CREG geeft zelden aanleiding tot zo’n debat. Wat onaanvaardbaar is, gezien de omvang van de budgetten waar het over gaat én het feit dat de netbeheerders bestuurd worden door politici.
Nederland
De regionalisering van de distributietarieven is een uitgelezen kans voor een publiek debat, om het woord ‘historisch’ maar te vermijden. Dat debat moet gaan over de kosten die er zijn om het net te onderhouden, uit te breiden en te versterken, maar ook over wat al dan niet via het distributietarief aangerekend wordt. Het moet ook gaan over de meest eerlijke aanrekening van de kosten. In ons land betalen we voor elke kWh die we verbruiken. In Nederland daarentegen wordt de factuur bepaald door het vermogen van de aansluiting, ongeacht het verbruik. Europa aanvaardt beide systemen.
Het debat mag ook niet eenzijdig worden gevoerd. Zo ligt er vandaag een grote focus op de ondersteuning voor hernieuwbare energie. Uit een recente studie van 3E over de ondersteuning van offshore wind bleek dat die steun, die geldt gedurende 20 jaar, in België net onder het Europees gemiddelde ligt.
Dat is anders voor de financiering van het nucleaire passief dat ook via de elektriciteitsfactuur geregeld wordt. Daarvoor wordt jaarlijks 55 miljoen euro geïnd bij de verbruiker. Uit het meest recente rapport van het NIRAS blijkt echter dat voor de financiering van dat nucleaire passief 1990,583 miljoen euro nodig is, waarvan 1855,771 miljoen euro nog te financieren, als we rekening houden met wat al betaald werd via de elektriciteitsfactuur. Dan hebben we het nog niet gehad over wie straks de plannen van de federale regering betaalt voor de ondersteuning van niet rendabele gascentrales.
De overheid heeft de leveranciers het afgelopen jaar erg geviseerd, maar nu is het tijd dat ze de componenten van de factuur waarvoor ze zelf verantwoordelijk is even kritisch belicht. Daar is minstens een even groot debat over nodig als er vorig jaar geweest is over de leveranciersprijzen.
donderdag 17 november 2011
Nucleair akkoord bis: meer dan alleen geld?
Volgende vrije tribune van Tinne Van der Straeten verscheen op 16 november in de Tijd.
X
Nucleair akkoord bis: meer dan alleen geld?
Het afromen van de nucleaire rente kan onze elektriciteitsfactuur behoeden voor een extra toeslag voor hernieuwbare energie, maar dat valt af te wachten. Ook een betere marktwerking en een prijsplafond zijn evenmin vanzelfsprekend.
Een nucleaire heffing van 550 miljoen, Electrabel die een deel van zijn nucleaire capaciteit op de markt moet brengen om de concurrentie te stimuleren, de federale regulator CREG die een prijsplafond kan opleggen als de elektriciteitsprijzen hoger zijn dan in de buurlanden. Daarover werden de onderhandelaars het principieel eens.
Een nucleaire heffing van 550 miljoen zou worden ingeschreven in de begroting van 2011. Er bestaat een brede consensus dat een groot deel van dat geld zou worden gebruikt om de ondersteuning van offshore wind te financieren. Op die manier wordt de energiefactuur van mensen en gezinnen niet belast met extra toeslagen voor hernieuwbare energie. Uit de begrotingsteksten moet blijken of de onderhandelaars daarvoor inderdaad een speciaal begrotingsfonds willen instellen, dan wel of het grootste deel van de heffing naar de algemene begroting vloeit. Maar omdat de heffing jaarlijks betaald moet worden, lijkt ze terecht losgekoppeld te zijn van het debat over de levensduurverlenging van de kerncentrales.
Toch lost het afromen van de nucleaire rente het probleem van het gebrek aan marktwerking niet op. Daarom is het een goede zaak dat ook flankerende maatregelen aangekondigd worden, waardoor meerdere spelers toegang kunnen krijgen tot de nucleaire capaciteit.
PAX ELECTRICA
In de Pax Electrica I en II werden al schuchtere pogingen ondernomen om de nucleaire productiecapaciteit van Electrabel te verdelen over meerdere spelers. Zo heeft SPE Luminus een beperkt aandeel in de centrales van Doel en Tihange. Daarnaast heeft het normaliter ook een leveringsoverenkomst van lange termijn afgesproken met Electrabel, en kan het die na 10 jaar omzetten in eigendomsrechten in dezelfde centrales. EDF Belgium houdt 50 procent van Tihange 1. En E.ON heeft sinds 2009 770 megawatt aan nucleaire trekkingsrechten.
Als er gekeken wordt naar het (nucleaire) productiepark blijkt dat Electrabel het leeuwendeel van de productiecapaciteit nog steeds in handen heeft en dat er daarnaast slechts een selecte club toegang heeft tot de resterende nucleaire capaciteit. Dat de onderhandelaars beslissen dat de productiecapaciteit veel meer moet opgedeeld worden is dus nobel. Al blijft het gissen wat ze precies voor ogen hebben, en vooral hoe ze die beslissing zullen uitvoeren.
Zo is het onduidelijk hoeveel capaciteit beschikbaar zal zijn. Ten tijde van de Pax Electrica ging men uit van het idee dat andere spelers een significant marktaandeel van minstens 15% moesten kunnen verwerven. Blijft dat het uitgangspunt? Of weet men nu al hoeveel nucleaire capaciteit Electrabel “mag” houden en op hoeveel iedereen voorts een bod mag doen? Of denkt men helemaal anders, en wil men alle nucleaire elektriciteit opkopen aan een bepaalde prijs en doorverkopen met een kleine marge?
ELIA
Een andere onduidelijkheid betreft de centrales zelf. Hebben de onderhandelaars enkel de nucleaire capaciteit voor ogen, of zou de pompcentrale van Coo (eindelijk) ook in het vizier komen? Coo wordt ingezet als piekcentrale en levert op piekmomenten goedkope energie die anders geleverd zou moeten worden door duurdere centrales. Maar Coo is nog steeds 100 procent eigendom van Electrabel. Haar functie overstijgt die van een loutere productiecentrale: ze is belangrijk voor het evenwicht op het elektriciteitsnet.
Netbeheerder Elia pleitte een paar weken geleden voor de bouw van een eigen elektriciteitscentrale. Misschien is het zinvoller dat de regering ervoor zou ijveren dat Elia onder de vorm van trekkingsrechten toegang zou hebben tot de pompcentrale van Coo.
Tot slot willen de onderhandelaars dat de elektriciteitsprijzen in België niet hoger zijn dan die in de ons omringende landen. Dit vond men ook terug in het nucleair protocol van 2009 dat ondertussen in de prullenbak beland is. Die alinea, in het protocolakkoord zo verwoord dat de Belgische prijzen lager moesten zijn dan het gemiddelde van de buurlanden, kon rekenen op kritische vragen van Europa. Waarom moeten de prijzen in België zo nodig lager zijn? Terwijl het om verschillende markten gaat met verschillende productiekosten en een verschillende vraag? En ook: wat zou de impact zijn op investeringen in nieuwe elektriciteitscentrales in België ten opzichte van de buurlanden?
NETTARIEVEN
Het begrenzen van prijzen klinkt goed, maar botst evenzee, maar het botst evenzeer. Het voordeel lijkt een lagere factuur. De nadelen zijn navenant: een negatieve impact op noodzakelijke investeringen in nieuwe productiecapaciteit, een barrière voor broodnodige nieuwkomers, het risico op een hernieuwd bevoordelen van de historische speler.
Aan een goed functionerende markt is een gereguleerde eindprijs vreemd. De politieke overheden zouden beter eerst en vooral werk maken van die goed functionerende markt, en die niet hypothekeren door kortetermijnoplossingen zoals prijsregulering.
Het mag hen ook niet verhinderen te kijken naar dat andere deel van de factuur: de nettarieven, die 40 tot 50% van de eindfactuur uitmaken en waar volgens de federale regulator nog heel wat vet opzit. En natuurlijk de vele belastingen, heffingen en toeslagen waar de overheid evenzeer, of bij uitstek, vat op heeft.
Tinne Van der Straeten is advocaat bij Blixt, een kantoor gespecialiseerd in energierecht.
X
woensdag 2 november 2011
Het akkoord om nog niet akkoord te gaan over de kernuitstaap
Naar aanleiding van het deelakkoord dat de federale onderhandelaars bereikten om de uitstap uit de kernenergie, zoals vastgelegd in de wet van 2003, te behouden maar tegelijk ook uit te stellen tot de resultaten van het nieuwe uitrustingsplan bekend zijn, mochten we hierover iets zeggen op radio (Tinne in De Ochtend) en TV (Tim op Kanaal Z).
woensdag 26 oktober 2011
Barbara Veranneman vervoegt Essenscia
Onze kantoorgenote Barbara Veranneman heeft de balie spijtig genoeg verlaten. Ze werkt nu definitief bij Essenscia, waar ze voordien al als 'tewerkgestelde advocate' actief was. We wensen haar veel succes en zijn ervan overtuigd dat haar uitmuntende kennis over de energie- en klimaatsector binnen de sectorfederatie van de chemische nijverheid uitstekend tot zijn recht zal komen.
vrijdag 6 mei 2011
Presentatie OVED-studienamiddag over energiewetgeving in 2010-2011
Volgende presentatie gaf ik op de OVED-studienamiddag van 5 mei 2011.
maandag 2 mei 2011
"Les hommes politiques doivent respecter les pouvoirs de la CREG"
De tekst van het interview in de weekendeditie van L'Echo vindt u via deze link.
maandag 18 april 2011
Pros en cons van prijsregulering op het European Energy Law Seminar
Tinne Van der Straeten gaf vorige week op het European Energy Law Seminar een commentaar over de pros en cons van prijsregulering in een vrijgemaakte energiemarkt. De hand-outs zijn hier te bekijken.
dinsdag 12 april 2011
Gesloten distributiesystemen
Febeliec nodigde Tim Vermeir vorige week uit om een algemene inleiding te geven rond de huidige juridische stand van zaken rond gesloten distributiesystemen. De gebruikte presentatie vindt u hier.
maandag 7 maart 2011
Watt een kluwen
Gisteren mocht Tinne in de Zevende Dag en in Panorama wat duiding geven bij de moeilijkheden in een vrijgemaakte energiemarkt.
donderdag 17 februari 2011
Over prijsregulering - op de radio en op het European Energy Law Seminar
Naar aanleiding van de politieke discussies over de regulering van de energieprijzen, nodigde Radio1 Tinne uit voor een interview. Dat kan u hier herbeluisteren.
Over hetzelfde onderwerp zal Tinne spreken op het 24ste European Energy Law Seminar dat doorgaat in Noordwijk-aan-Zee op 11 en 12 april 2011. De titel van haar bijdrage luidt "Pros and cons of price control in a liberalised market".
dinsdag 1 februari 2011
Barbara Veranneman vervoegt Blixt
Vanaf vandaag werkt Barbara Veranneman bij Blixt.
Barbara studeerde rechten aan de K.U.Leuven (2007) en behaalde aan dezelfde universiteit een LL.M. in Environmental and Energy Law (2008). Naast advocaat aan de Balie van Brussel is zij ook vrijwillig wetenschappelijk medewerker bij het Instituut voor Milieu- en Energierecht van de K.U.Leuven en lid van de kernredactie van het tijdschrift Milieu- en Energierecht. Zij publiceerde een aantal bijdragen over energie in toonaangevende juridische tijdschriften en spreekt geregeld over energierechtelijke onderwerpen.
Voor zij binnen Blixt actief werd, was zij medewerkster bij Loyens & Loeff.
woensdag 22 december 2010
Wat las u in 2010 op deze blog?
Van alle 109 berichten die we vanaf 1 januari 2010 op deze blog plaatsten, ging de grootste interesse uit naar:
- Injectietarieven voor elektriciteit opgewekt uit hernieuwbare energiebronnen
- Fondsen van 250 miljoen (bis)
- Elektromagnetische stralen bij hoogspanning
- GDF Suez, International Power, de Pax Electricae en het Protocolakkoord
- Garantie op minimumsteun voor groenestroomcertificaten
Het meest populaire bericht ging niet over energie of klimaat, maar over de BIN-normen: "Over BIN-Normen, het Belgisch Staatsblad en de wetgevende instellingen".
zondag 31 oktober 2010
Tinne Van der Straeten over het leven na de Kamer
Ivan De Vadder interviewde Tinne in de uitzending van De Zevende Dag van 31 oktober over 'het leven na de Kamer'. Het volledige interview kan hier herbekeken worden.
Posts
